روزنوشته

ما میخواستیم از درختا کاغذ و قلم بسازیم /  بنویسیم تا بمونیم، پشت سایه جون نبازیم

مهاجرت

ماجرا اما دیگر این نیست. برای من و رویاهایی که دارم، ایران جای خوبی نیست. رویاهای عجیب و غریبی هم البته ندارم و همین که درجایی آرام، شغلی داشته باشم و بتوانم به زندگی خودم برسم و نگران این نباشم که فلان کشور به ما حمله می‌کند یا امشب زیرساخت‌های اقتصادی کشورم را می‌زنند یا نه، همین برایم کافی است.

حال آنکه عمیقا درحال نزدیک شدن به آن مرحله و آن مسئله هستیم و کمتر کسی می‌تواند پیش‌بینی کند که چه اتفاقاتی می‌افتد. حالا دیگر بیشتر به زبان خواندن فکر می‌کنم، بیشتر به اینکه مشغول برنامه‌نویسی باشم فکر می‌کنم و بیشتر به اینکه شاید طی یکی دو سال آینده و پیش از پایان تحصیلم به جایی بروم می‌اندیشم و تلاش‌هایم را هم شروع کرده‌ام.

چه خواهد شد را نمی‌دانم؛ اما تلاشی خواهم کرد و امیدوارم که شانس کافی هم داشته باشم.

آمارگیر وبلاگ